Research article | Open Access
Culture Academy 2025, Vol. 5(2) 176-206
Dijital Kültür Bağlamında Geleneksel Ekolojik Bilgi ve Coğrafi İşaretli Ürünlerin Değerlendirilmesi
pp. 176 - 206
Publish Date: December 30, 2025 | Single/Total View: 0/0 | Single/Total Download: 0/0
Abstract
Kültür, insan–doğa etkileşimi içinde şekillenen dinamik bir yapıdır ve bu yapı içinde üretilen maddi-manevi unsurlar geleneksel ekolojik bilgiye dayanmaktadır. Bu bilginin ürünü olan coğrafi işaretli ürünler geçmişten günümüze farklı yollarla üretilip tüketiciye sunulmuştur. 21. yüzyılda dijitalleşmenin etkisiyle bu ürünlerin üretim, tanıtım, satış ve aktarım süreçleri geleneksel bağlamdan dijital bağlama taşınmıştır. Bu çalışma coğrafi işaretli ürünler örnekleminde, geleneksel ekolojik bilgi ve ürünlerin dijital bağlamda nasıl yeniden paylaşıldığını, deneyimlendiğini ve yorumlandığını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Geleneksel ürünlerin sunulduğu e-ticaret siteleri ve sosyal medya hesapları belirlenmiş, nitel analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda, dijital kültürün geleneksel ekolojik bilginin tanıtıldığı, dolaşıma girdiği ve sürdürüldüğü bir bağlam olduğu görülür. GEB, dijital ortamda yeniden üretilerek hem bilginin hem ürünlerin hem de bu kültürü taşıyan aktörlerin görünürlüğünü ve sürdürülebilirliğini artırmaktadır. Böylece geleneksel bilgi ve ürünler dijital bağlamda yeniden keşfedilmekte, deneyimlenmekte ve yeni anlamlar kazanmaktadır.
Keywords: Dijital Kültür, Geleneksel Ekolojik Bilgi, Coğrafi İşaret, Geleneksel Aktarım.
APA 7th edition
Akin, O. (2025). Dijital Kültür Bağlamında Geleneksel Ekolojik Bilgi ve Coğrafi İşaretli Ürünlerin Değerlendirilmesi. Culture Academy, 5(2), 176-206.
Harvard
Akin, O. (2025). Dijital Kültür Bağlamında Geleneksel Ekolojik Bilgi ve Coğrafi İşaretli Ürünlerin Değerlendirilmesi. Culture Academy, 5(2), pp. 176-206.
Chicago 16th edition
Akin, Ozlem (2025). "Dijital Kültür Bağlamında Geleneksel Ekolojik Bilgi ve Coğrafi İşaretli Ürünlerin Değerlendirilmesi". Culture Academy 5 (2):176-206.
Kaynaklar
Belge, R. (2018). Denizli Kent Kimliğini Oluşturan Coğrafi Ögeler. Ege Coğrafya Dergisi, 27(2), 167-181.
Berkes, F. (1993). Traditional Ecological Knowledge In Perspective. J. Inglis (Dü.) içinde, Traditional Ecological Knowledge: Consepts and Cases (s. 1-9).
Berkes, F., Colding, J., & Folke, C. (2000). Rediscovery of Traditional Ecological Knowledge as Adaptive Management. Ecological Applications, 10(5), 1251-1262.
Büyükşahin, F. (2017). Çevre-Kültür Bağlamında Geleneksel Ekolojik Bilginin Korunmasının Önemi: Sarıkeçili Yörükler Örneği. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Ensitüsü.
Castells, M. (2008). Ağ Toplumunun Yükselişi- Enformasyon Çağı: Ekonomi, Toplum ve Kültür Cilt 1 (2. b.). (E. Kılıç, Çev.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
Cesur, Z. (2023). Gastronomi Turizmi Açısından Gastronomi İmajı ve Yaratıcı Şehirler Kavramlarının İncelenmesi. Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi(9), 357-364.
Demir, İ. (2020). Coğrafi İşaretlerin Sosyoekonomik Etkileri . Ankara : Türk Patent ve Marka Kurumu Coğrafi İşaretler Dairesi Başkanlığı Uzmanlık Tezi.
Dundes, A. (1998). Doku Metin ve Konteks. (M. Ekici, Dü.) Milli Folklor(38), 106-120.
Eraydın, Z. (2016). Kentsel Markalaşma Stratejilerinin Kent Belleği ve Kent İmgesi Üzerine Etkileri: Ankara Örneği. İdeal Kent Dergisi,, 7(20), 830-855.
Fuchs, C. (2011). An Alternative View of Privacy on Facebook. information(2), 140-165.
Genç, E. (2012). Coğrafi İşaretlerin Tüketici Tercihlerine ve Üreticilere Pazarlama Stratejileri. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, 5(2), 88-92.
Gök, A. (2019). Kent Markalaşmasına Gastronominin Etkisi: Malatya Üzerine Bir Değerlendirme . 1. Uluslararası İletişim ve Yönetim Bilimleri Kongresi , (s. 1-17).
Gürsoy, Ç. (2023). Geleneksel Bilginin Değişim ve Dönüşümü: Cudibey ve Elmaalan Mahalleleri Örneği. Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Houde, N. (2007). The Six Faces of Traditional Ecological Knowledge: Challenges and Opportunites for Canadian Co-Management Arrangements. Ecology and Society, 12(2).
Kasımoğlu, S., & Özcan, E. (2020). Halk Ekonomisinin Bir Örneği Olarak Pazarlar: Çankırı Köylü Pazarı Örneği. Turnalar(77), 46-50.
Keskin, G. (2017). Türkiye'de Tarımsal Potansiyelin Gizli Gücü: Coğrafi İşaretler ve Geleneksel Ürün Adları. Ahi Evran Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(1), 115-128.
Lundby, K., & Ronning, H. (2014). Medya-Kültür-İletişim: Medya Kültürü Aracılığıyla Modernliğin Yorumlanışı. S. İrvan (Dü.) içinde, Medya-Kültür-Siyaset (s. 13-29). Ankara: Pharmakon Yayınevi.
Mora, N. (2008). Medya ve Kültürel Kimlik. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(1), 1-14.
Oğuz, M. Ö., Özay, Y., & Tacar, P. (2005). Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi. Milli Folklor(65), 163-171.
Özdemir, N. (2011). Kentlerin Gezgin İmgeleri veya Kent İmgeleri Giydirilen Otobüsler. Milli Folklor(89), 41-53.
Özdemir, N. (2022a). Geleneksel Ekolojik Bilginin Markalaşması. M. A. Yolcu (Dü.) içinde, Kaz Dağları ve Geleneksel Ekolojik Bilgi (s. 25-58). Çanakkale: Paradigma Akademi.
Özdemir, N. (2022b). Postmodern Yerellik ve Geleneksel Ekolojik Bilgi. Culture Academy, 2(1), 1-30.
Rab, Á. (2007). Digital Culture- Digitalised Culture and Culture Created on a Digital. Budapest: Gondolat .
Ruddle, K. (1993). The Transmission of Traditional Ecological Knowledge. Traditional Ecological Knowledge: Consepts and Cases, 1(10), 17-24.
Taylan, H. H., & Arklan, Ü. (2008). Medya ve Kültür: Kültürün Medya Aracılığıyla Küreselleşmesi. Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1), 85-97.
Tekelioğlu, Y. (2019). Coğrafi İşaretler ve Türkiye Uygulamaları. Ufuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(1), 47-75.
Tokgöz, O. (1981). Temel Gazetecilik. Ankara: Ankara Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
Vural, Z. B., & Bat, M. (2010). Yeni Bir İletişim Ortamı Olarak Sosyal Medya: Ege Üniversitesi İletişim Fakültesine Yönelik Bir Araştırma. Journal of Yaşar University, 20(5), 3348-3382.
Wavey, R. (1993). International Workshop on Indigenous Knowledge and Community Based Resource Management: Keynote Address. Traditional Ecological Knowledge: Concepts and Cases , 11-16.
WIPO. (2024). Diplomatic Conference to Conclude an International Legal Instrument Relating to Intellectual Property, Genetic Resources and Traditional Knowledge Associated with Genetic Resources. .
Yıldız, B. (2018). Sınaî Mülkiyet Kanunu Açısından Geleneksel Ürün Adları. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 9(1), 27-60.
Yolcu, M.A. & Aça, M. (2019). Geleneksel Ekolojik Bilgi ve Folklor. Folklor/Edebiyat, 25(100), 861-871.
Yolcu, M. A. (2018). Geleneksel Ekolojik Bilgi Bağlamında Çanakkale Halk Botaniği. Çanakkale Araştırmaları Yıllığı(24), 63-77.
